حجت جباری  افزود: با کاهش حجم آب و افزایش تبخیر، غلظت نمک در بخش‌هایی از دریاچه افزایش می‌یابد و در چنین شرایطی برخی موجودات ریز سازگار با شوری بالا می‌توانند فعال‌تر شوند و با تولید رنگدانه، موجب تغییر رنگ آب شوند.

وی افزود: «دونالیلا سالینا» از جمله جلبک‌های تک‌سلولی سازگار با محیط‌های شور است که در شرایط شوری بالا و نور شدید، رنگدانه‌هایی از جمله بتاکاروتن تولید می‌کند و این موضوع می‌تواند در ایجاد طیف‌های نارنجی و سرخ در آب نقش داشته باشد. برخی میکروارگانیسم‌های شورپسند دیگر نیز ممکن است در این پدیده مؤثر باشند.

جباری تصریح کرد: برای تعیین دقیق عامل یا عوامل مؤثر در هر رخداد تغییر رنگ، نمونه‌برداری از آب و بررسی آزمایشگاهی ضروری است و بدون انجام این بررسی‌ها نمی‌توان یک گروه خاص از موجودات را به‌عنوان عامل قطعی تغییر رنگ معرفی کرد.

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان خاطرنشان کرد: تغییر رنگ آب به خودی خود به معنای وقوع یک پدیده خطرناک نیست، اما می‌تواند نشانه‌ای از تغییر شرایط محیطی و افزایش شوری دریاچه باشد؛ بنابراین بررسی این تغییرات باید در کنار سایر شاخص‌های وضعیت دریاچه و بر پایه داده‌های علمی انجام شود.